niezależna
organizacja
konsumencka

Zdrowy sposób na opaloną skórę? Tak, on istnieje! Wystarczy sięgnąć po samoopalacz. Przeczytaj nasz przewodnik po samoopalaczach, a dowiesz się, co zrobić, żeby uniknąć żółtych plam na skórze. Zdradzamy też, dlaczego na każdego ten sam samoopalacz działa zupełnie inaczej. No i odpowiadamy, na jakiej zasadzie ten kosmetyk w ogóle działa.

Nie chcesz rezygnować z opalonej skóry, a jednocześnie pragniesz uniknąć konsekwencji promieniowania słonecznego: szybszego starzenia się skóry, zmarszczek, przebarwień, a już na pewno nowotworów? A może chcesz uzyskać letnią opaleniznę jeszcze przed latem, żeby po zrzuceniu ciepłych ubrań od razu mieć cerę niczym muśniętą słońcem? W takim razie czytaj dalej, a dowiesz się, jak uzyskać najlepszy efekt.

Nie zawsze warto wierzyć reklamie

Producenci zapewniają, że opalenizna z samoopalacza będzie wyglądać naturalnie, będzie równomierna i bez brzydkich plam. Czy możemy ufać tym zapewnieniom? Nie do końca i nie w przypadku każdego produktu. Jakość nie zależy tu też od ceny: niekiedy drogie markowe samoopalacze mogą okazać się gorsze od tańszych produktów. Najlepiej samoopalacz wypróbować jeszcze przed kupnem. Posmaruj nim w sklepie wewnętrzną część przedramienia, po czym odczekać kilka godzin. Tyle czasu samoopalacz potrzebuje na to, by zaczął działać, czyli by przyciemnił skórę.

Nie ma co kierować się też sugestiami znajomych. Dlaczego? Bo na skórę każdego z nas samoopalacz zadziała nieco inaczej. Wszystko zależy od jej kwasowości, a także od grubości warstwy naskórka (im jest grubsza, tym uzyskany kolor będzie ciemniejszy) oraz od rodzaju i ilości poszczególnych aminokwasów w naszej skórze.

Najczęściej wymieniane wady opalenizny z tubki to: odcień zbyt żółty, zbyt jasny lub nierównomierny oraz ciemniejsze plamy. Tych ostatnich możesz uniknąć, jeśli prawidłowo posmarujesz się samoopalaczem. A wbrew pozorom i – często również zapewnieniom na opakowaniach – zaaplikowanie samoopalacza wcale do prostych nie należy. Trzeba przestrzegać kilku zasad (patrz poniżej dodatek do artykułu pt. „5 zasad stosowania samoopalacza”).

Jak to działa?

To, że nasza skóra ciemnieje pod wpływem samoopalacza, zależy od zupełnie innych reakcji niż kiedy wystawiamy skórę na słońce. Działanie promieni słonecznych powoduje bowiem wydzielanie się ciemnego pigmentu – melaniny. Samoopalacz zaś pozwala uzyskać przyciemnienie skóry dzięki substancjom chemicznym, zawartym w jego składzie.

Główna substancja aktywna samoopalacza to dihydroksyaceton (DHA) – rodzaj cukru stworzony w laboratorium, który występuje też w przemianie materii u człowieka. DHA wchodzi w reakcje chemiczne z aminokwasami z warstwy rogowej (a więc zewnętrznej) naskórka. W wyniku tego zabarwia go na brązowo. Efekty tej reakcji widać dopiero po dwóch, trzech godzinach, a po czterech do sześciu są one zakończone. U niektórych efekt widać dopiero po kilkukrotnym użyciu. A 10-15% ludzi w ogóle nie reaguje na DHA. Prawdopodobnie nie mają wystarczającej ilości potrzebnych do reakcji aminokwasów w swoim naskórku.

Do niektórych samoopalaczy producenci dodają inny rodzaj cukru: erytrulozę, która – jak zapewniają reklamy – ma mieć lepsze działanie brązujące.

Jak zachować opaleniznę na dłużej?

Opaleniznę z tubki nanoś na skórę co kilka dni, jeśli chcesz, by nie znikła. To, jak szybko znika, zależy też od indywidualnych własności twojego naskórka, a ściślej – od tego, jak szybko naskórek się złuszcza.

Niektórych w samoopalaczu może drażnić niemiły zapach. Tak pachnie DHA. Na szczęście w nowoczesnych produktach zapach ten jest zagłuszany przez dodawane związki zapachowe. Pamiętaj jednak, by nie zostawiać opakowania z samoopalaczem na słońcu, ponieważ DHA nie jest na to odporny.

Uwaga na ubranie!

Kolejna sprawa, na którą musisz uważać, kiedy używasz samoopalacza, to plamy, jakie ten kosmetyk może pozostawić na ubraniu, jeśli dopuścisz do jego zetknięcia się z materiałem.

Na opakowaniach wielu produktów zamieszczone jest ostrzeżenie, by nie dopuścić do kontaktu z ubraniem, a najlepiej po wsmarowaniu samoopalacza w ciało odczekać jakiś czas, zanim ponownie się ubierzesz. Na szczęście plamy po samoopalaczu w większości przypadków są łatwo spieralne.

A zatem mimo wszystkich swoich wad, samoopalacz ma nad słońcem jedną niezaprzeczalną i bardzo istotną zaletę: nie szkodzi zdrowiu. Pamiętaj tylko, że opalenizna z samoopalacza w żadnym stopniu nie chroni od oparzenia słonecznego. Nie zniweluje też szkodliwego wpływu promieniowania słonecznego na skórę. Nie wytwarza bowiem naturalnego pigmentu skóry, a to on jest naszą naturalną ochroną przed zbytnim napromieniowaniem. Skóra brązowa od samoopalacza nie może się więc na słońcu obyć bez kremu ochronnego z filtrem przeciwsłonecznym.