Jednym z głównych działów, w który wyposażona powinna byś nasza apteczka domowa, jest zbiór olejów. Jak się przyrządza oleje (o ile nie dostanie ich gotowych w aptece), podanem jest przy każdej chorobie, w której się ich używa. Po przechowywaniu flaszeczek z olejkami poznaje się najprędzej, czy kto ma zamiłowanie do porządku i czystości.
Migdałowy olejek. Olejek ze słodkich migdałów powinien pomiędzy olejkami staś w aptece na pierwszym miejscu. We wszystkich słabościach zewnętrznie lub wewnętrznie użyty, koi, chłodzi i rozpuszcza. W zaflegmieniu tchawicy i żołądka rozpuszcza flegmę, a żołądkowi powraca nadto apetyt i strawność. W zapaleniach, osobliwie gdy zachodzi obawa zapalenia płuc, chłodzi wybornie. Tacy chorzy powinni zażywać co dzień 3-4 razy po łyżeczce od kawy olejku migdałowego. Zewnętrznie użyty działa wyśmienicie w chorobach uszu. Kiedy szumi w uszach, strzyka, rwie, stwardniała woskowina – wtenczas olejek migdałowy wybornie rozpuszcza i uspokaja boleści. Wlewa się do chorego ucha 5-8 kropel i zatyka watą. Kto nadwyrężył sobie słuch przez przeziębienie, przeciąg, cierpienia reumatyczne, niech wlewa jednego dnia do jednego ucha, drugiego dnia do drugiego ucha 7-8 kropel i zatka watą. Po kilku dniach wymywszy ucho letnią wodą, niechaj śledzi za rezultatem. Obrzmienia z gorączką trzeba delikatnie smarować olejkiem migdałowym; on uśmierza kłucie i chłodzi palącą gorączkę.
Miód. Bardzo często używałem miodu w celach leczniczych i przekonałem się zawsze o jego wybornej skuteczności. Jako domieszkę do herbaty w katarach i zaflegmieniach używają miodu od bardzo dawna. Wieśniacy umieją na zewnętrzne wrzody sporządzać maść z miodu. Sposób przyrządzania maści jest całkiem prosty. Bierze się połowę miodu, a połowę białej mąki, miesza razem dodawszy nieco wody. Taka maść z miodu powinna byś dość tęga, a nie płynna. Kto ma połykanie utrudnione z powodu kataru lub innego cierpienia, niech miodu łyżeczkę od kawy zagotuje w 1/4 litra wody i tym płucze gardło. Każdy śpiewak robi sobie taka płukankę, a jest ona słodka i wyśmienita. Czyszcząca i wzmacniająca woda do oczu z miodu jest od dawna znaną. Gotuje się łyżeczkę od kawy miodu w 1/4 litra wody przez pięć minut i przykłada na szmateczce.
Oliwa. W celach leczniczych często używamy oliwy, którą kupujemy w sklepach do przyrządzania potraw. Najszlachetniejszą i najlepszą jest czysta oliwa z owocu oliwek. Od oliwy lepszym jest olejek migdałowy. Jeżeli tamtego jednak zabraknie, używa się oliwy stołowej. Używa się jej w tych samych przypadkach i w ten sam sposób, jak olejku migdałowego.
Na podstawie „Mojego leczenia wodą” z 1894 r. Ks. Sebastiana Kneippa
